Thijs van de Kimmenade

Favoriete materiaal:

Als beeldhouwer werk ik graag met metaal, omdat op een snelle manier grote werken zowel voor binnen als voor buiten zijn te vervaardigen. Interessant vind ik ook dat je diverse losse delen optisch tot een geheel kan maken.

Onderwerp dat me heel erg boeit:

Uiteraard 'de stoel als sculptuur', maar momenteel ben ik bezig met kasten. Kasten (vgl Franse 'se cacher') die iets verbergen maar ook nieuwsgierig maken naar wat er in verborgen is. Ze suggereren een geheim.

Mijn favoriete kleur / contrast kleur:

Mijn favoriete kleur voor metaal is zwart. Het benadert zoveel mogelijk het karakter van ijzer en het is neutraal van structuur. Het tast de eigenlijke vorm van de plastiek niet aan, met andere woorden de vorm wordt niet weggeschilderd, maar juist benadrukt.

Ik ben trots op:
Mijn 6-jarige studie St. Joost en de 5-jarige tijd aan de Kunsthochschule in Kassel . Verder heb ik erg veel geleerd van mijn studenten op de Academie in Tilburg.

Na jaren van studie vind ik het nog steeds moeilijk om:

Je tot de kern te beperken en niet teveel plastieken in een werk te bouwen; kortom het geheel helder te houden.

Mijn ultieme uitdaging is / blijft:

Middels een plastiek op een ogenschijnlijk eenvoudige manier een complexe gedachtenwereld aan te zwengelen.

Het mooiste museum dat ik ooit bezocht:

Momenteel ben ik erg enthousiast over het Museum Kurhaus in Kleve. Het is een herbouwd museum door Walter Nikkels, directeur is Guido de Wert. Het museum toont zowel oude kunst, oude architectuur en nieuwe architectuur, de geschiedenis van Johann Maurits van Nassau, en actuele kunst in een spannend contrast. Het museum ligt in een prachtige parkambiance niet ver van de Nederlandse grens.

Kunstwerk dat een onuitwisbare indruk op me maakte:
Ik heb mijn roots ook in de Minimal Art en de Italiaanse Arte Povera. Een kunstwerk dat ik laatst weer zag, is de foto van Guiseppe Penone: 'Rovesciare i Propri Occhi' (de eigen ogen omkeren). Ik zag dit werk voor het eerst op de Documenta V in Kassel en onlangs weer op de overzichtsexpositie van Penone in Kleve. Het is het summum van introspectie: het uitbeelden van de ziel van de kunstenaar.

Mijn favoriete kunstenaar is:

Deze vraag vind ik moeilijk te beantwoorden, er zijn er namelijk veel, te veel. Maar laat ik kiezen; een Zwitserse metaalbeeldhouwer, Robert Mueller heeft, hoewel organisch van vorm, voor mij de aanzet gegeven tot mijn metaalwerk. Ik zocht hem op in Parijs, juist voordat ik in Kassel ging studeren. Verder heeft de thematiek van Magritte me erg parten gespeeld. De Documenta V in Kassel speelde rond de filosofie van Magritte, het bleek dat veel hedendaagse kunstenaars verwant met zijn ideeen zijn.

0